Ελληνικά
English
Η Ορθοπαιδική
στην υπηρεσία του Αθλητή...
Αναζήτηση:
 

Διαστρέμματα και Εξαρθρήματα

Διαστρέμματα

Ορισμός

Ως διάστρεμμα ορίζεται η βίαιη διάταση των συνδέσμων και του θυλάκου, των μαλακών μορίων δηλαδή που συγκρατούν μια άρθρωση στατικά (εικόνες 1 και 2).

 
Εικόνα 1. Σχηματική παράσταση και μηχανισμός ρήξης έξω πλαγίου συνδέσμου ποδοκνημικής.
Εικόνα 1. Σχηματική παράσταση ρήξης έξω πλαγίου συνδέσμου ποδοκνημικής.
Εικόνα 1. Σχηματική παράσταση ρήξης έξω πλαγίου συνδέσμου ποδοκνημικής.
Εικόνα 1. Σχηματική παράσταση και μηχανισμός ρήξης έξω πλαγίου συνδέσμου ποδοκνημικής.
Εικόνα 2. Μηχανισμός ρήξης έξω πλαγίου συνδέσμου ποδοκνημικής.
Εικόνα 2. Μηχανισμός ρήξης έξω πλαγίου συνδέσμου ποδοκνημικής.
 

Κλινική εικόνα - Διάγνωση

Παρουσιάζονται κυρίως με πόνο και οίδημα (εικόνα 3), συμπτώματα δηλαδή με τα οποία παρουσιάζονται και τα κατάγματα. Για το λόγο αυτό θα πρέπει πάντοτε να διενεργείται ακτινολογικός έλεγχος για την επιβεβαίωση της διάγνωσης.

 
Εικόνα 2. Κλινική εικόνα διαστρέμματος.
Εικόνα 3. Κλινική εικόνα διαστρέμματος.
Εικόνα 3. Κλινική εικόνα διαστρέμματος.
 

Σε μια γενικότερη προσέγγιση τα διαστρέμματα διακρίνονται σε:

  • 1ου βαθμού, μικρής βαρύτητας δηλαδή με απλή διάταση συνδέσμων και θυλάκου.
  • 2ου βαθμού, μέσης βαρήτητας δηλαδή με μερική ρήξη συνδέσμων και θυλάκου.
  • 3ου βαθμού, μεγάλης βαρύτητας δηλαδή με πλήρη ρήξη συνδέσμων και θυλάκου.

Εκτός από τα άμεσα συμπτώματα μετά από ρήξη συνδέσμου μιας άρθρωσης (πόνος και όιδημα), υπάρχουν και τα απώτερα συμπτώματα, που είναι η αστάθεια της άρθωσης. Συγκεκριμένα, στις περιπτώσεις εκείνες που η επούλωση του ραγέντος συνδέσμου δεν είναι δυνατή (όπως στην ρήξη του προσθίου χιαστού συνδέσμου) ή δεν έχει ολοκληρωθεί σωστά (κακό πρόγραμμα αποκατάστασης) τότε υπάρχει υπολειπόμενη λειτουργικότητα της άρθρωσης. Ο σύνδεσμος που έχει υποστεί ρήξη, δεν παρέχει πλέον την σταθερότητα που χρειάζεται η άρθρωση με αποτέλεσμα το αίσθημα αστάθειας ή ανασφάλειας αλλά και τον αυξημένο κίνδυνο νέου τραυματισμού, που μπορεί να οδηγήσει σε επιπλέον τραυματικές βλάβες,

Η διάγνωση των διαστρεμμάτων γίνεται με την κλινική εξέταση. Οι απλές ακτινογραφίες χρησιμεύουν για τον αποκλεισμό οστικής βλάβης (κάταγμα), ενώ σε μερικές περιπτώσεις χρειάζεται μαγνητική τομογραφία για να διαπιστωθούν άλλες συνοδές βλάβες και να καθοριστεί η θεραπεία.

Θεραπεία

Η θεραπεία των διαστρεμμάτων μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική και εξαρτάται από το είδος του συνδέσμου που έχει υποστεί ρήξη, την βαρύτητα της ρήξης και τις λειτουργικές απαιτήσεις του ασθενούς. Άμεσος στόχος μετά από ένα διάστρεμμα είναι η αντιμετώπιση του πόνου και του οιδήματος με τις αρχές του RICE (πίνακας 1 και εικόνα 4). Απώτερος στόχος είναι η διασφάλιση της επούλωσης του συνδέσμου που μπορεί να χρειασθεί πλήρη ακινητοποίηση (πχ κνημοπερονιαία συνδέσμωση στην ποδονκημική) ή προστατευμένη κίνηση με λειτουργικό νάρθηκα (πχ έσω πλάγιος σύνδεσμος του γόνατος) για άλλοτε άλλο χρονικό διάστημα. Σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται χειρουργείο και συρραφή του συνδέσμου (ωλένιος πλάγιος της μετακαρπιοφαλαγγικής του αντίχειρα), ενώ όταν δεν είναι δυνατή η επούλωση του συνδέσμου απαιτείατι συνδεσμοπλαστική, αντικατάσταση δηλαδή με μόσχευμα (ρήξη προσθίου χιαστού συνδέσμου του γόνατος). Τελευταία, για την ταχύτερη επούλωση της ρήξης του συνδέσμου εφαρμόζεται, ιδιαίτερα σε αθλητές, η έγχυση αυξητικών παραγόντων.

 

Πίνακας 1. Βασικές αρχές άμεσης αντιμετώπισης διαστρέμματος.
Rest Ανάπαυση
Ice Παγοθεραπεία
Compression Συμπίεση
Elevation Ανύψωση
 
Εικόνα 4. Άμεση αντιμετώπιση διαστρέμματος ποδοκνημικής.
Εικόνα 4. Άμεση αντιμετώπιση διαστρέμματος ποδοκνημικής.
Εικόνα 4. Άμεση αντιμετώπιση διαστρέμματος ποδοκνημικής.
 

Εξαρθρήματα

Ορισμός

Ως εξάρθρημα ορίζεται η τέλεια και μόνιμη παρεκτόπιση των αρθρικών επιφανειών μιας άρθρωσης. Στην περίπτωση που η παρεκτόπιση είναι μερική και μόνιμη τότε έχουμε υπεξάρθρημα της άρθρωσης.

Κλινική εικόνα - Διάγνωση

Τα τραυματικά εξαρθρήματα συνοδεύονται από ρήξη συνδέσμων και κλινικά παρουσιάζουν επιπλέον του πόνου και του οιδήματος, παραμόρφωση της άρθρωσης και απώλεια κινητικότητας (εικόνες 5 και 6). Η διάγνωση γίνεται με απλές ακτινογραφίες που είναι απαραίτητες για τον καθορισμό του είδους το εξαρθρήματος αλλά και τον έλεγχο παρουσίας συνυπάρχοντος κατάγματος.

 

Εικόνα 1. Σχηματική παράσταση και μηχανισμός διαστρέμματος ποδοκνημικής.
Εικόνα 5. Σχηματική παράσταση εξαρθρήματος ώμου.
Εικόνα 5. Σχηματική παράσταση εξαρθρήματος ώμου.
Εικόνα 1. Σχηματική παράσταση και μηχανισμός διαστρέμματος ποδοκνημικής.
Εικόνα 6. Κλινική εικόνα εξαρθρήματος ώμου.
Εικόνα 6. Κλινική εικόνα εξαρθρήματος ώμου.
 

Θεραπεία

Η αντιμετώπιση των εξαρθρημάτων συνίσταται στην άμεση ανάταξη, που μπορεί να γίνει είτε κλειστά με τοπική ή γενική αναισθησία, είτε εφόσον είναι απαραίτητο ανοικτά (χειρουργικά). Μετά την ανάταξη τα εξαρθρήματα αντιμετωπίζονται όπως και τα διαστρέμματα (συντηρητικά ή χειρουργικά, ανάλογα με τους συνδέσμους που έχουν υποστεί ρήξη).  Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ολοκλήρωση της αποκατάστασης μετά από μια ρήξη συνδέσμου, επιτυγχάνεται με πρόγραμμα ασκήσεων διατατικών και ενδυνάμωσης των πέριξ της άρθρωσης μυών, καθώς και ασκήσεων ιδιοδεκτικότητας (ισορροπίας) της άρθρωσης ώστε να επανακτηθεί η πλήρης κίνηση της άρθρωσης και η αποτελεσματική υποστήριξή της από τους δυναμικούς σταθεροποιητές (μύες).